Recht op informatie: van abstract principe naar concrete vraag op de werkvloer
De SUGB gelijkwaardige beloning is niet alleen een formulier. Het is de plek waar de flexmarkt tegen hetzelfde probleem aanloopt als de rest van HR: goede data heb je snel, maar weten wat je ermee moet is een ander verhaal.
Bij paygap.nl kijken we naar loontransparantie en individuele beloningsverschillen. Maar dezelfde vraag speelt in de flexwereld, via een andere route. Onder de uitzend-cao’s vergelijk je geen individuele salarissen, maar volledige arbeidsvoorwaardenpakketten. De Wet Loontransparantie dwingt organisaties om beloningsverschillen inzichtelijk te maken. De uitzend-cao doet dat via de SUGB. Twee verschillende instrumenten, één onderliggende uitdaging.
De SUGB gelijkwaardige beloning gaat over het hele pakket
We zien het vaak misgaan: mensen denken dat de SUGB alleen over loon gaat. Dat klopt niet. De uitvraag dekt het volledige pakket van de inlener: loon, toeslagen, pensioen, vakantiedagen en alle overige vergoedingen. Je vergelijkt dus niet één getal, maar een heel stelsel van afspraken.
Dat vraagt om dezelfde infrastructuur die je ook nodig hebt onder de Wet Loontransparantie: een functiehuis, een salarishuis, een heldere functiewaardering. Zonder die basis vergelijk je appels met peren, en dat weet iedereen in de keten, maar het wordt zelden hardop gezegd.
SETU maakt uitwisseling mogelijk, niet de beoordeling
De SUGB gelijkwaardige beloning-uitvraag is ontwikkeld door ABU en NBBU en gekoppeld aan de SETU-standaard. Daarmee kunnen inlener en uitlener data digitaal uitwisselen tussen hun systemen. Dat werkt goed. De SETU-standaard doet wat hij moet doen.
Maar hier zit het punt dat wij keer op keer tegenkomen: twee organisaties die dezelfde SUGB-data ontvangen, komen niet automatisch tot dezelfde uitkomst. Welke componenten tellen mee? Hoe weeg je een secundaire arbeidsvoorwaarde? Daar geeft de standaard geen antwoord op. Dat geldt in het bijzonder wanneer de cao van de uitlener, zoals de ABU, NBBU of VVDN, vergeleken wordt met de cao van de inlener. Elke sector heeft zijn eigen beloningsstructuur, en precies daar ontstaat de complexiteit die je niet oplost met data alleen.
Wat wij doen
Wij bouwen de integratie die dit sluitend maakt. PayProof Flex leest de SUGB gelijkwaardige beloning-data van zowel inlener als uitlener in via de SETU-standaard, vergelijkt die op een vaste manier en genereert een voorstel voor gelijkwaardige beloning. Niet als black box, maar transparant en navolgbaar, stap voor stap.
Hetzelfde geldt voor individuele vergelijking onder de Wet Loontransparantie. Of je nu werkt met de SUGB of met een WLT-analyse, de logica is identiek: je hebt gestructureerde invoer nodig, een consistente vergelijkingsmethode en een uitkomst die je kunt uitleggen aan de medewerker, de opdrachtgever of de inspectie.
Conclusie
De flexmarkt en de Wet Loontransparantie lijken gescheiden werelden. Dat zijn ze niet. De vraag is in beide gevallen dezelfde: kun jij uitleggen hoe je tot die beloning bent gekomen? Met PayProof Flex is het antwoord ja.
Meer informatie over de toepassing van de SUGB is te vinden via Wijzer Belonen.
