SUGB en gelijkwaardige beloning in de flexmarkt: waarom data pas het begin is

De SUGB, de Standaard Uitvraag Gelijkwaardige Beloning, helpt organisaties in de flexmarkt om arbeidsvoorwaarden gestructureerd uit te vragen bij opdrachtgevers. Maar wie de uitkomst moet kunnen uitleggen, merkt al snel dat gestandaardiseerde data pas het begin is.

Wie de discussie rond de Wet Loontransparantie volgt, herkent het patroon. De Wet Loontransparantie verplicht organisaties om individuele beloningsverschillen inzichtelijk te maken en te onderbouwen. Dat vraagt om structuur: een functiehuis, een salarishuis, heldere functiewaardering. Dezelfde uitdaging speelt in de flexwereld, alleen heet het daar anders. Onder de uitzend-cao’s gaat het niet om individuele salarissen, maar om de vergelijking van totale arbeidsvoorwaardenpakketten. En ook daar blijkt dat goede data alleen niet genoeg is.

De SUGB gelijkwaardige beloning gaat over meer dan loon

Een veelvoorkomend misverstand is dat de SUGB alleen over loon gaat. Dat klopt niet. De SUGB vraagt het volledige arbeidsvoorwaardenpakket uit bij de inlener: loon, toeslagen, pensioen, vakantiedagen en overige vergoedingen. Het gaat om een totaalvergelijking, vergelijkbaar met hoe je onder de WLT niet alleen naar het salaris kijkt, maar naar de volledige beloningsstructuur.

Dat maakt de uitvraag complex. Net zoals bij individuele vergelijking onder de Wet Loontransparantie heb je ook hier een functiehuis, een salarishuis en een heldere functiewaardering nodig om een eerlijke vergelijking te kunnen maken. Zonder die structuur blijf je appels met peren vergelijken.

SETU als fundament voor gestandaardiseerde uitwisseling

De SUGB gelijkwaardige beloning-uitvraag is ontwikkeld door ABU en NBBU en inmiddels gekoppeld aan de SETU-standaard, zodat gegevens digitaal en gestructureerd uitgewisseld kunnen worden tussen systemen in de flexketen. Dat is een belangrijke stap. De SETU-standaard zorgt ervoor dat data op een uniforme manier beschikbaar is tussen uitzendsoftware, cao-systemen en backoffice-omgevingen.

Maar ook hier geldt: gestandaardiseerde uitwisseling is niet hetzelfde als een gestandaardiseerde beoordeling. Twee organisaties die exact dezelfde SUGB-data ontvangen, kunnen nog steeds tot een andere uitkomst komen. De interpretatie van die data is nergens vastgelegd: welke componenten tellen mee en hoe weeg je een secundaire arbeidsvoorwaarde?

Structuur maakt het verschil

Dat is precies waar de parallel met de Wet Loontransparantie het sterkst is. Of het nu gaat om individuele salarissen onder de WLT of om totale arbeidsvoorwaardenpakketten onder de uitzend-cao: de kwaliteit van de uitkomst staat of valt met de structuur van het proces erachter.

PayProof Flex maakt de integratie mogelijk om SUGB gelijkwaardige beloning-data via de SETU-standaard veilig in te lezen, te vergelijken en te analyseren. Zowel voor gelijkwaardige beloning in de flexmarkt als voor individuele vergelijking onder de WLT. De analyses zijn gestandaardiseerd, herleidbaar en gedocumenteerd, zodat de uitkomst niet alleen klopt, maar ook uitlegbaar is aan iedereen die daar recht op heeft.

Conclusie

De flexmarkt en de wereld van de Wet Loontransparantie lijken op het eerste gezicht twee gescheiden domeinen. Maar de onderliggende vraag is dezelfde: hoe zorg je dat een beloningsbeslissing niet alleen correct is, maar ook onderbouwd en uitlegbaar? Of het nu gaat om een SUGB-uitvraag of een WLT-analyse, gestructureerde data is het fundament en een gestructureerd proces is de sleutel.

Meer informatie over de toepassing van de SUGB is te vinden via Wijzer Belonen.